Biblia Sacra: Prophetia Habacuc
[Habacuc 1]
{1:1} Onus quod vidit Habacuc propheta.
{1:2} Usquequo, Domine, clamabo,et non exaudies ? vociferabor ad te, vim patiens, et non salvabis ?
{1:3} Quare ostendisti mihi iniquitatem et laborem, videre prædam et injustitiam contra me ? Et factum est judicium, et contradictio potentior.
{1:4} Propter hoc lacerata est lex, et non pervenit usque ad finem judicium ; quia impius prævalet adversus justum, propterea egreditur judicium perversum.
{1:5} Aspicite in gentibus, et videte ; admiramini, et obstupescite : quia opus factum est in diebus vestris, quod nemo credet cum narrabitur.
{1:6} Quia ecce ego suscitabo Chaldæos, gentem amaram et velocem, ambulantem super latitudinem terræ, ut possideat tabernacula non sua.
{1:7} Horribilis et terribilis est : ex semetipsa judicium et onus ejus egredietur.
{1:8} Leviores pardis equi ejus, et velociores lupis vespertinis : et diffundentur equites ejus : equites namque ejus de longe venient ; volabunt quasi aquila festinans ad comedendum.
{1:9} Omnes ad prædam venient, facies eorum ventus urens ; et congregabit quasi arenam captivitatem.
{1:10} Et ipse de regibus triumphabit, et tyranni ridiculi ejus erunt ; ipse super omnem munitionem ridebit, et comportabit aggerem, et capiet eam.
{1:11} Tunc mutabitur spiritus, et pertransibit, et corruet : hæc est fortitudo ejus dei sui.
{1:12} Numquid non tu a principio, Domine, Deus meus, sancte meus, et non moriemur ? Domine, in judicium posuisti eum, et fortem, ut corriperes, fundasti eum.
{1:13} Mundi sunt oculi tui, ne videas malum, et respicere ad iniquitatem non poteris. Quare respicis super iniqua agentes, et taces devorante impio justiorem se ?
{1:14} Et facies homines quasi pisces maris, et quasi reptile non habens principem.
{1:15} Totum in hamo sublevavit, traxit illud in sagena sua, et congregavit in rete suum. Super hoc lætabitur, et exsultabit.
{1:16} Propterea immolabit sagenæ suæ, et sacrificabit reti suo, quia in ipsis incrassata est pars ejus, et cibus ejus electus.
{1:17} Propter hoc ergo expandit sagenam suam, et semper interficere gentes non parcet.
[Habacuc 2]
{2:1} Super custodiam meam stabo, et figam gradum super munitionem : et contemplabor ut videam quid dicatur mihi, et quid respondeam ad arguentem me.
{2:2} Et respondit mihi Dominus, et dixit : Scribe visum, et explana eum super tabulas, ut percurrat qui legerit eum.
{2:3} Quia adhuc visus procul ; et apparebit in finem, et non mentietur : si moram fecerit, exspecta illum, quia veniens veniet, et non tardabit.
{2:4} Ecce qui incredulus est, non erit recta anima ejus in semetipso ; justus autem in fide sua vivet.
{2:5} Et quomodo vinum potantem decipit, sic erit vir superbus, et non decorabitur : qui dilatavit quasi infernus animam suam, et ipse quasi mors, et non adimpletur : et congregabit ad se omnes gentes, et coacervabit ad se omnes populos.
{2:6} Numquid non omnes isti super eum parabolam sument, et loquelam ænigmatum ejus, et dicetur : Væ ei qui multiplicat non sua ? usquequo et aggravat contra se densum lutum ?
{2:7} Numquid non repente consurgent qui mordeant te, et suscitabuntur lacerantes te, et eris in rapinam eis ?
{2:8} Quia tu spoliasti gentes multas, spoliabunt te omnes qui reliqui fuerint de populis, propter sanguinem hominis, et iniquitatem terræ, civitatis, et omnium habitantium in ea.
{2:9} Væ qui congregat avaritiam malam domui suæ, ut sit in excelso nidus ejus, et liberari se putat de manu mali !
{2:10} Cogitasti confusionem domui tuæ ; concidisti populos multos, et peccavit anima tua.
{2:11} Quia lapis de pariete clamabit, et lignum, quod inter juncturas ædificiorum est, respondebit.
{2:12} Væ qui ædificat civitatem in sanguinibus, et præparat urbem in iniquitate !
{2:13} Numquid non hæc sunt a Domino exercituum ? laborabunt enim populi in multo igne, et gentes in vacuum, et deficient.
{2:14} Quia replebitur terra, ut cognoscant gloriam Domini, quasi aquæ operientes mare.
{2:15} Væ qui potum dat amico suo mittens fel suum, et inebrians ut aspiciat nuditatem ejus !
{2:16} Repletus es ignominia pro gloria ; bibe tu quoque, et consopire. Circumdabit te calix dexteræ Domini, et vomitus ignominiæ super gloriam tuam.
{2:17} Quia iniquitas Libani operiet te, et vastitas animalium deterrebit eos de sanguinibus hominum, et iniquitate terræ, et civitatis, et omnium habitantium in ea.
{2:18} Quid prodest sculptile, quia sculpsit illud fictor suus, conflatile, et imaginem falsam ? quia speravit in figmento fictor ejus, ut faceret simulacra muta.
{2:19} Væ qui dicit ligno : Expergiscere ; Surge, lapidi tacenti ! Numquid ipse docere poterit ? ecce iste coopertus est auro et argento, et omnis spiritus non est in visceribus ejus.
{2:20} Dominus autem in templo sancto suo : sileat a facie ejus omnis terra !
[Habacuc 3]
{3:1} Oratio Habacuc prophetæ, pro ignorantiis.
{3:2} Domine, audivi auditionem tuam, et timui. Domine, opus tuum, in medio annorum vivifica illud ; in medio annorum notum facies : cum iratus fueris, misericordiæ recordaberis.
{3:3} Deus ab austro veniet, et Sanctus de monte Pharan : operuit cælos gloria ejus, et laudis ejus plena est terra.
{3:4} Splendor ejus ut lux erit, cornua in manibus ejus : ibi abscondita est fortitudo ejus.
{3:5} Ante faciem ejus ibit mors, et egredietur diabolus ante pedes ejus.
{3:6} Stetit, et mensus est terram ; aspexit, et dissolvit gentes, et contriti sunt montes sæculi : incurvati sunt colles mundi ab itineribus æterntatis ejus.
{3:7} Pro iniquitate vidi tentoria Æthiopiæ ; turbabuntur pelles terræ Madian.
{3:8} Numquid in fluminibus iratus es, Domine ? aut in fluminibus furor tuus ? vel in mari indignatio tua ? Qui ascendes super equos tuos, et quadrigæ tuæ salvatio.
{3:9} Suscitans suscitabis arcum tuum, juramenta tribubus quæ locutus es ; fluvios scindes terræ.
{3:10} Viderunt te, et doluerunt montes ; gurges aquarum transiit : dedit abyssus vocem suam ; altitudo manus suas levavit.
{3:11} Sol et luna steterunt in habitaculo suo : in luce sagittarum tuarum ibunt, in splendore fulgurantis hastæ tuæ.
{3:12} In fremitu conculcabis terram ; in furore obstupefacies gentes.
{3:13} Egressus es in salutem populi tui, in salutem cum christo tuo : percussisti caput de domo impii, denudasti fundamentum ejus usque ad collum.
{3:14} Maledixisti sceptris ejus, capiti bellatorum ejus, venientibus ut turbo ad dispergendum me : exsultatio eorum, sicut ejus qui devorat pauperem in abscondito.
{3:15} Viam fecisti in mari equis tuis, in luto aquarum multarum.
{3:16} Audivi, et conturbatus est venter meus ; a voce contremuerunt labia mea. Ingrediatur putredo in ossibus meis, et subter me scateat : ut requiescam in die tribulationis, ut ascendam ad populum accinctum nostrum.
{3:17} Ficus enim non florebit, et non erit germen in vineis ; mentietur opus olivæ, et arva non afferent cibum : abscindetur de ovili pecus, et non erit armentum in præsepibus.
{3:18} Ego autem in Domino gaudebo ; et exsultabo in Deo Jesu meo.
{3:19} Deus Dominus fortitudo mea, et ponet pedes meos quasi cervorum : et super excelsa mea deducet me victor in psalmis canentem.
Biblia Sacra: Prophetia Habacuc